သည္းခံျခင္းထက္လြန္ေသာတရားမည္သည္ မရွိ။ သည္းခံျခင္းသည္ ျမတ္ေသာအက်င့္ တရားျဖစ္ေပသည္။သည္းခံျခင္းသည္ နိဗၺာန္ေရာက္ေၾကာင္းတရား ပါရမီျဖည့္က်င့္ရာ၌ အမိသည္ သားသမီးတို႔ကို အစဥ္သနားေစာင့္ေရွာက္သကဲ့သို႔ တစ္ျခားေသာပါရမီ (၉)ပါးတရားတို႔အား မေပ်ာက္ပ်က္ေအာင္ ေစာင့္ေရွာက္ ေပး၏။ ထိန္းေပးတတ္၏။ သည္းခံျခင္းတရား မရွိပါမူကား က်န္ေသာပါရမီတရားမ်ားလည္း ပ်က္စီး ပေပ်ာက္တတ္ေပသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ခႏၲီစ-သည္းခံျခင္းတရားကို အခ်ိန္တိုင္း သတိကပ္၍ ျဖည့္က်င့္ရာ၏။
14 Sept 2009
ျမတ္ေသာအက်င့္တရား
10 Mar 2009
စိတ္ေကာင္းႏွင့္ယွဥ္
အမ်ားအက်ိဳးကို အစဥ္ေဆာင္ရြက္ေနသူတို႔၌ စိတ္ေကာင္းႏွင့္ယွဥ္ၿပီး လုပ္ေဆာင္မႈေၾကာင့္ မိမိ၏ ထိုထိုေကာင္းမႈတရားတို႔ကို မလုပ္ခင္မွာေရာ၊ လုပ္ေနစဥ္မွာေရာ၊ လုပ္ၿပီးသည့္အခါမွာေရာ ၀မ္းေျမာက္၀မ္းသာျဖစ္ရ၏။အဖ်က္တရားတို႔ႏွင့္လည္း ႀကံဳေတြ႔ရတတ္၏။ ထိုသို႔ၾကံဳေတြ႔ရေသာအခါတြင္ ေကာင္းမြန္ေသာစိတ္အား မပ်က္စီးေစရန္ အေရးႀကီးေပသည္။ စိတ္ေကာင္းႏွင့္သာ အၿမဲယွဥ္ရာ၏။ အမ်ားအက်ိဳး၊ ရြက္သယ္ပိုးက၊ မဖဲ့စေကာင္း၊ ကိုယ့္လမ္းေၾကာင္းကို၊ စိတ္ေကာင္းႏွင့္ယွဥ္၊ ေရွး႐ႈႏွင့္ေလာ့။(ေက်းဇူးေတာ္ရွင္ ေရႊဟင္းသာဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး)
ကုသိုလ္၊ အကုသိုလ္
ကုသိုလ္ေကာင္းမႈတရားတို႔၌ အၿမဲေမြ႔ေလ်ာ္ေနျခင္းသည္ ေကာင္းက်ိဳးခ်မ္းသာအျဖာျဖာတို႔ ကိန္း၀ပ္စည္ပင္ေနျခင္းပင္ျဖစ္၏။
အကုသိုလ္တရားတို႔၌ အၿမဲေမြ႔ေလ်ာ္ေနျခင္းသည္ကား ဆိုးက်ိဳးတရားတို႔လာေရာက္ရန္ ဖိတ္ေခၚေနျခင္းပင္ျဖစ္၏။ ကုသိုလ္ျပဳေနသူကား မိမိကိုယ္ကို ခ်စ္သည္မည္၏။ အကုသိုလ္ျပဳေနသူကား မိမိကိုယ္ကို ႏွိပ္စက္သည္မည္၏။ ထို႔ေၾကာင့္ ေကာင္းမႈျမတ္ႏိုး၊ ေကာင္းေအာင္ႀကိဳး၍၊ ေကာင္းက်ိဳးကိုယ္၌၊ တည္ေစမင္း။
30 Dec 2008
ေလာကရဲ႕ဒဏ္ ၾကံ႕ၾကံ႕ခံ
ေလာကဓံတရားရွစ္ပါးျဖစ္သည့္ လာဘ္ရျခင္း၊ လာဘ္မရျခင္း၊ အေႁခြအရံေပါျခင္း၊ အႁခြအရံ မရွိျခင္း၊ အခ်ီးအမြမ္းခံရျခင္း၊ အကဲ့ရဲ႕ခံရျခင္း၊ ခ်မ္းသာႏွင့့္ျပည့္စံုစြာေနႏိုင္ျခင္း၊ ဆင္းရဲျခင္းႏွင့္ ရင္ဆိုင္ရျခင္းစသည့္ ေလာကဓံတရားမ်ားသည္ မလြတ္မလပ္ ဒလစပ္ ႀကံဳေတြ႔ရသည္မွာ ေလာက၏ ျဖစ္စဥ္ဓမၼတာပင္ျဖစ္ေပသည္။ ထိုသို႔ အေကာင္းေလာကဓံ၊ အဆိုးေလာကဓံ တစ္လွည့္စီ ႐ိုက္ခတ္ေနၾကရာ အေကာင္းႏွင့္ ႀကံဳေတြ႕ရလို႔လည္း မေျမာက္ႂကြရာ၊ အဆိုးႏွင့္ ႀကံဳေတြ႕ရလို႔လည္း စိတ္ဓာတ္မက်ေလရာ။
အေကာင္းႏွင့္ ၾကံဳေတြ႕ရျခင္းသည္ ကုသိုလ္အက်ိဳးေပး ကုသိုလ္ေခြးကိုက္သည္မည္၏။ အဆိုးႏွင့္ႀကံဳေတြ႕ရျခင္းသည္ အကုသိုလ္အက်ိဳးေပး အကုသိုလ္ေခြး ကိုက္သည္မည္၏။ ေလာကသေဘာသက္သက္ ေတြ႕ႀကံဳရၿမဲဓမၼတာပင္ျဖစ္သည္ဟူ၍ ဉာဏ္ျဖင့္ဆင္ျခင္ရာ၏။ အၿမဲမရွိျခင္း အနိစၥ၊ ဆင္းရဲျခင္းဒုကၡ၊ အႏွစ္သာရမရွိျခင္း အနတၱသေဘာတရားတို႔သာ ထင္ရွားေတြ႔ျမင္ရမည္ျဖစ္၏။
သဗၺဒါနံ ဓမၼဒါနံ ဇိနာတိ
အလွဴအားလံုးတြင္ တရားအလွဴသည္သာအျမတ္ဆံုးျဖစ္ေပသည္။ ေသျခင္းတရားထက္ ဆင္းရဲမည္သည္ မရွိ။ တရားသည္ကား မေသရာကို ညႊန္ျပျခင္းျဖစ္၏။ မေသရတာေလာက္ ခ်မ္းသာမည္သည္ မရွိ။
ထို႔ေၾကာင့္ မေသရာသို႔ ပို႔ေဆာင္ေပးသည့္တရားအလွဴကား အမြန္ျမတ္ဆံုးပင္ျဖစ္၏။
8 Jan 2008
ႏွလံုးသြင္းမွန္ဘို႔ အေရးၾကီး...
ေျမပဲစံမထည့္ပဲ ဆီရေအာင္ ၾကိတ္ေနျခင္းသည္ အခ်ိန္သာကုန္ လူပင္ပန္း႐ံုသာျဖစ္မည္။ ဆီကား ထြက္လာလိမ္႔မည္ မဟုတ္ေပ။
ဆိုလိုသည္ကား ႏွလံုးသြင္းမမွန္ပဲ တရားအားထုတ္ျခင္းသည္ အခ်ိန္ကုန္ လူပင္ပန္ျပီး တရားရလိမ္႔မည္ မဟုတ္ေခ်။
22 Dec 2007
သတိတရား လက္ကိုင္ထားၾက…
သတိေ၀း ကေလးျဖစ္ေတာ႔သည္။
သတိသည္ အသိကို ၾကိဳးကိုင္ေနေသာ မိဘအရာ၀င္ျဖစ္ေခ်၏။
သတိ မပါသူ၏ အာ႐ံုခံစားမႈသည္ မ်က္ မျမင္ထမင္းစားရာ မစားသင့္သည္ မ်ားကိုလည္း မျမင္ေတာ႔သည့္ပမာသာျဖစ္၏။
ေက်းဇူးေတာ္ရွင္ မဟာေဗာဓိျမိဳင္ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီး
Subscribe to:
Posts (Atom)
